Menu
SUZUKI-GSX-S1000-580

Suzuki GSX-S1000

In maart 2015 is de nieuwe Suzuki GSX-S1000 geïntroduceerd. Met een nieuw aluminium frame in combinatie met het viercilinder motorblok van de GSX-R uit 2008 gaat Suzuki de concurrentie aan met de Kawasaki Z1000, de Honda CB1000R en de BMW S1000R. Ik ben dol op naked bikes en ondervind met de GSX-S de sensatie van Suzuki’s legendarische GSX-R-motorblok.

Het is vroeg. Zaterdagmorgen. De deuren van MOTOR City Amsterdam zijn net open. Zonnig weer. Er is al aardig wat volk op de been. Aan de gezichten kun je zien dat het een perfecte motordag gaat worden. Buiten staat een grijze GSX-S warm te draaien: goudkleurige voorvorken, Dunlop Sportmax D214 120/70/17 voor, 190/50/17 achter. Vier rvs-pijpen verzamelen zich in een mooi compacte uitlaat. Dubbele radiale Brembo’s voor (gelukkig geen Tokico’s), belly pan, alles is zwart behalve de grijze tank en enkele accenten bij de radiator, het zitje en de koplamp: ik heb er zin in.

Ik stap op en het voelt vertrouwd. Ik sta, ondanks mijn beperkte lengte van 1,75 m, stevig aan de grond. De zitpositie is rechtop, met een breed stuur waarop staat: Renthal Fatbar. Onder het balhoofd zit het contactslot. Ik neem de tijd en bekijk het volledig digitale display: ABS, traction control, tripcomputer, versnellingsindicator, tijd, inhoud tank, toerenteller en snelheid. Met een knop links schakel je snel tussen de vier verschillende tractie-modes. Geen verrassingen hier en dat is goed.

De GSX-S wordt geleverd in de kleuren rood, blauw en grijs metallic. Zwart is de basis voor het motorblok, de velgen en het frame. De grijze kleur is wellicht iets te beschaafd voor sommigen, maar in mijn ogen is het een chique combinatie met het streetfighter/supernaked karakter van deze motorfiets. Agressieve lijnen en dan juist dat ingetogen grijs: cool!

Ik schakel in en laat de koppeling opkomen, de motor slaat af: een held op sokken! Koppeling in en opnieuw druk ik op de startknop. De vloeistofgekoelde viercilinder in lijn komt weer tot leven. Ik rijd het terrein af richting de Haarlemmerweg. Onder de viaducten van Sloterdijk doe ik een stoptest bij de verkeerslichten. De voorremmen voelen goed en geven vertrouwen. De achterrem vind ik minder overtuigend. Even aan het gas zitten. Lekker onrustig. Ik rijd de A10 op richting Volendam en schakel soepel door. In de zesde versnelling kachelt het makkelijk. Een beetje wind in de helm, maar dat is voor een naked gebruikelijk. De motor voelt stabiel en neutraal. De spiegels voldoen, maar met iets meer zicht op de ellebogen dan ik eigenlijk fijn vind. Ik haal in en trekt even aan het gas: sensatie! Het is een JIZZ-machine, zoals de Engelsen dat zeggen.

SUZUKI-GSX-S1000-200-stuurBij de A10 afslag Volendam ga ik linksaf de polder in. Het is druk. De Suzuki laat zich niet gek maken maar vraagt wel om controle met de rechterhand. Even later als ik dan eindelijk Monnickendam door ben en richting Marken rijd, ervaar ik dat opnieuw. Ik loop de bocht uit doordat het enorme vermogen de motor rechtop trekt. Dit ben ik simpelweg niet gewend. Op de rechte stukken is het makkelijk en geeft het vermogen een regelrechte kick. Voor de juiste lijn in de bocht is dus het opletten. Bij een volgende bocht schakel ik terug en verschuif mijn kont iets in het zadel. Ik kijk goed de bocht door en geef geleidelijk meer druk op het gas. De GSX-S beloont mij en dat voelt heel lekker. Knap van Suzuki!

In Marken zet ik de GSX-S op zijn standaard: even afkoelen en van een afstandje bekijken. De subtiele zesspaaks velgen zijn diepzwart, net als de achtervork en het frame. De vormgeving van de GSX-S doet mij denken aan de Transformers-films van de Amerikaanse regisseur Michael Bay. Over-the-top, maar het werkt. In de tussentijd komen een hardloper, een camper en fietsers voorbij. Een groter contrast is niet denkbaar in de Hollandse polder. Ik herinner mij een interview met Valentino Rossi in de film Faster (Mark Neale, 2003) over de MotoGP: “The 500 bike comes from another world.” Zo is het ook met deze GSX-S1000 van Suzuki. In de polder lijkt deze machine door zijn vermogen en uiterlijk van een andere wereld te komen.

Ik besluit terug te rijden langs de Uitdammerdijk. Ik schakel door, want ik wil genieten van het uitzicht en de zon. Ook op deze B-weg voelt de GSX-S zich thuis. De vering doet zijn werk goed. Zelfs op laag tempo bij 2.000 toeren in zijn zesde versnelling trekt het blok in één keer door zonder tegenspartelen.

Terug over de A10 kom ik uit op de Basisweg met rechts het industrieterrein Westpoort. Een grijze Mercedes stopt naast mij: type S-klasse. Er wordt naar de GSX-S gekeken. Voor de aardigheid geef ik doelbewust een tikkie gas. Het is groen. De Mercedes wil me voorbij terwijl ik rustig accelereer. Ik schakel nog eenmaal omhoog om een wheelie te voorkomen en trek het gas open. Gejank van de viercilinder: het maakt niet alleen op mij veel indruk. Het dwingt respect af. Daar gaat het om bij deze Suzuki.

Kort samengevat: de Suzuki GSX-S1000 is werkelijk een sensatie. Het motorblok is wat mij betreft doorslaggevend voor het karakter van deze motor. De afwerking van de GSX-S is goed en de styling is verzorgd. De vergelijkbare Kawasaki Z1000 is 200 euro goedkoper, maar weegt 12 kilo meer. Voor een BMW S1000R moet je nog eens 1.500 euro extra betalen. De prijs van de Suzuki GSX-S1000 is met 13.499 euro hetzelfde als de Honda CB1000R, maar de Honda draait al enkele jaren mee.

Suzuki GSX-S1000
Meest opvallend: motorblok
Vind ik leuk: uitstraling, comfort, prijs
Vind ik minder leuk: achterrem, spiegels

Ook leuk..
  • Yamaha XSR700
  • Kawasaki Z1000SX
About Author

Dave

Motorfan in hart en nieren. Smoorverliefd op zijn Yamaha MT-07 waar die het liefst in een overvolle binnenstad voortdurend zichzelf door de kleinste gaatjes aan het knijpen is. Rare bezigheid voor op de motor, maar Dave is ook wel een rare.

Sorry no comment yet.

Leave a Comment