Menu
XV950R

Yamaha XV950R

Daar staat ze. Opmerkelijk laag. In een kleurenschema die hoogstwaarschijnlijk iets in de context van ‘’Gunmetal Grey’’ heet.
Je zou het bijna een Harley Davidson noemen en het ongetrainde oog zal dat ook telkens weer verkeerd doen.

Ik ben er bang voor, dit soort motoren. Het stuurt over het algemeen als een vrachtvliegtuig en het weegt net zoveel. In elk geval gebaseerd op die ene keer dat ik op een soortgelijke motor de weg op ging. Die heeft de toon gezet voor mij wat dit soort motoren betreft.

Jeutje wat had ik het mis over deze Yamaha XV950R…

 

 

Na een slordig kwartier zoeken heb ik eindelijk het sleutelgat voor het contactslot gevonden aan de rechterzijde van de motor, en ik klik het contact open. Recht voor mijn neus zit een ronde kilometerteller die een opstart animatie begint te spelen. De kilometerteller laat ook niet heel veel meer zien behalve je snelheid, een tripmeter of de huidige tijd. Geen toerental? Nope, ook geen toerental. Je schakelt maar als je je benen niet meer voelt door de trillingen, want dan weet je dat het tijd is om te schakelen.

Met een druk op de knop start ik de V-twin tussen mijn benen en een kenmerkende pruttel klinkt uit de uitlaat.
Ik klik de XV950R in zijn eerste versnelling en manoeuvreer mijzelf verbazingwekkend soepel over het terrein op weg naar de uitgang. Ik was direct aangenaam verrast door hoe soepel ze zich laat sturen en hoe licht ze aan voelt. Naderhand heb ik het gewicht nog eens opgezocht en constateerde ik dat ze dus 251 kilo weegt nadat alle vereiste vloeistofjes er in gegoten zijn. Die impressie heb ik geenszins gehad tijdens het rijden.

Ik rijd dezelfde route die ik eigenlijk altijd doe met in het begin een stukje snelweg en ook hier voelt de XV950R fantastisch. Ik betrap mijzelf er zelfs op voortdurend aan de snelheidslimiet te houden, en ik heb er nog plezier in ook! De V-twin trilt comfortabel en kenmerkend tussen mijn benen. Ik kom helemaal tot rust. Wat een fantastisch ding is dit.

Eenmaal aangekomen in het drukke Haarlem centrum voel ik mijzelf ook helemaal in mijn nopjes. De relaxte zithouding in combinatie met de omgeving doet mij een niveau van ontspanning voelen tijdens een rit die ik nog niet eerder heb gevoeld op een motor. Het zadel is laag, en uitstekend aangekleed. Het zadel en zijn comfort draagt zijn steentje bij aan de hele vibe van deze machine. Mensen zitten op hun terras te aanschouwen hoe ik langs pruttel op dit kunstwerk. Ze kijken me na, volgens mij niet alleen vanwege het kunstwerk waar ik op rijd, maar volgens mij straal ik ook uit hoe gelukkig ik ben op deze XV950R.

Normaal gesproken kun je mij wel opsommen als een redelijk sportieve rijder. Net even iets harder dan dat ik daar mag, en net even iets verder leunen in die bocht dan dat eigenlijk nodig was. Op deze Yamaha XV950R ben ik dat helemaal niet.
Sommige motoren schreeuwen naar je dat je voortdurend harder moet gaan, maar deze motor niet.
Deze vertelt mij dat ik al mijn zorgen van vandaag moet vergeten, en het lekker rustig aan moet doen.
Als je zou willen, dan leent de XV950R zich ook prima voor een wat sportievere rit, want ook al zit er een kleine 51pk op het achterwiel, er is voldoende koppel beschikbaar om je vrijwel overal snel uit de voeten te kunnen maken.
Het leunen zou ik uit je hoofd zetten, want het vergt niet heel veel om je voetensteuntjes over het asfalt te schrapen, en uiteraard is de volgende halte het schrapen van je frame.

Als ik de Yamaha XV950R in drie woorden zou moeten samenvatten dan zou ik gaan voor: op zijn gemak.
Alles laat zich namelijk zo bedienen dat je je er geenszins voor hoeft in te spannen. De versnellingsbak vereist praktisch geen inspanning om te bedienen. Het vermogensafgifte van zijn koppelrijke V-twin is heel lineair opgebouwd. De pruttel uit het blok is rustgevend. De met ABS uitgeruste remmen laten zich soepel bedienen en happen nagenoeg niet. Het suède zadel is dusdanig comfortabel dat als ik zou moeten kiezen tussen gemiddelde stoel voor in je huiskamer of de zitting van de XV950R, ik liever op de XV950R zou blijven zitten.

Met pijn in mijn hart breng ik de Yamaha XV950R terug naar Motor city Amsterdam. Ik heb nog niet eerder op een motor gereden waarbij het zo veel plezier opleverde om je aan de snelheid te houden. Sterker nog, ik heb tot nu toe nog niet eerder op een motor gereden waarbij ik zo tot rust kwam. Voordat je jezelf laat op sluiten in een sauna, gaat roken tegen je stress, of wat voor hobby de mens allemaal mag bezitten om aan hun portie rust te komen, probeer eens een rit op een Yamaha XV950R.

Ook leuk..
About Author

Dave

Motorfan in hart en nieren. Smoorverliefd op zijn Yamaha MT-07 waar die het liefst in een overvolle binnenstad voortdurend zichzelf door de kleinste gaatjes aan het knijpen is. Rare bezigheid voor op de motor, maar Dave is ook wel een rare.

Sorry no comment yet.

Leave a Comment